Εμφάνιση νεότερων 10 από 34 αναρτήσεις από Οκτώβριος 2008. Εμφάνιση παλαιότερων αναρτήσεων
Εμφάνιση νεότερων 10 από 34 αναρτήσεις από Οκτώβριος 2008. Εμφάνιση παλαιότερων αναρτήσεων

Παρασκευή, 31 Οκτωβρίου 2008

Λαθρομεταναστευτικός τραγέλαφος...

Καταστάσεις για γέλια και για κλάματα από τους "κακόμοιρους μετανάστες"...

"Τρυπωσαν σε εγκαταλελειμμενο νεοκλασικο για να κοιμηθουν και βρεθηκαν μεσα σε Μασονικη Στοα!!!Οσο απιστευτο κι αν ακουγεται,το περιστατικο συνεβη τα ξημερωματα της Κυριακης στην Πατρα,οπου Αφγανοι λαθρομεταναστες δεν πιστευαν στα ματια τους μ'αυτα που τελικα βρηκαν,οπως και η Αστυνομια που εφτασε στο σημειο:στολες,αμφια,συμβολα και αντικειμενα μεγαλης αξιας".

Διαβαστε ολοκληρο το δημοσιευμα της "Espresso" πατωντας την εικονα αριστερα πανω.

Πηγαν να κανουν τη δουλεια τους και μολυνθηκαν οι Εποπτες Δημοσιας Υγειας της Νομαρχιας Αθηνων!!!Παρακατω η πληρης ανακοινωση τους (φωτογραφια αριστερα):

«Σας γνωρίζουμε ότι, ως Επόπτες Δημόσιας Υγείας της Νομαρχίας Αθηνών (Κεντρικός Τομέας),μας έχει ανατεθεί στα πλαίσια της εργασίας μας ως περιοχή υγειονομικής περίθαλψης η ευρύτερη περιοχή της Ομονοίας, όπου έχουμε διενεργήσει μεγάλο αριθμό υγειονομικών ελέγχων-ερευνών-αυτοψιών. Επισημαίνουμς ότι, το τελευταίο πεντάμηνο έχουν αυξηθεί με γεωμετρική πρόοδο οι καταγγελίες (άνω των εκατό) αγανακτισμένων πολιτών για δημιουργία σοβαρών αθυγιεινών εστιών σε βάρος της υγείας τους, της υποβάθμισης της ποιότητας ζωής και της εγκληματικής αδιαφορίας αρμοδίων Υπηρεσιών σχετικά με το πολυδιάστατο και εκρηκτικό ζήτημα των μεταναστών.Διαπιστώνουμε σε:

α) εγκαταλελειμμένα κτήρια την ύπαρξη αστέγων, αλλοδαπών, τοξικοεξαρτώμενων ατόμων κ.ά., με μεγάλη συσσώρευση απορριμάτων, προσέλκυση-ανάπτυξη αδέσποτων ζώων, τρωκτικών και επιβλαβών εντόμων, κλπ.

β) διαμερίσματα πολυκατοικιών, σε χώρους πολυόροφων κτηρίων κ.ά. τη διαμονή μεγάλου αριθμού αλλοδαπών υπό συνθήκες συγχρωτισμού, που συνεπάγεται κίνδυνο για έκρηξη λοιμωδών νοσημάτων που μεταδίδονται με ενδιάμεσους ξενιστές (σκνίπες, ψύλλοι, κλπ.) ή αερογενώς ή μέσω στοματοπεπτικής οδού, κλπ.

Χαρακτηριστικές περιπτώσεις είναι:

α) πολυκατοικία επί της οδού Σατωβριάνδου 27, όπου διαμένει μεγάλος αριθμός αλλοδαπών ανά διαμέρισμα με υπερπληθυσμό επιβλαβών εντόμων (κατσαρίδων) που αποτελούν μηχανικό διαβιβαστή παθογόνων μικροοργανισμών.

β) η πολυκατοικία επί της οδού Μενάνδρου 44 όπου στον ακάλυπτο χώρο αυτής υπάρχει χωματερή από ρίψη ικανής ποσότητας χύμα οικιακών απορριμάτων.

Αποτέλεσμα είναι η ύπαρξη ικανού αριθμού ευμεγέθων τρωκτικών, λόγω εξασφάλισης ιδεωδών συνθηκών διατροφής και καταφυγίου τους.Ήδη σας έχουμε αναφέρει ότι επικρατούν ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΠΟΥ ΕΓΚΥΜΟΝΟΥΝ ΣΟΒΑΡΟΥΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ.Επισημαίνουμε ότι η ευρύτερη περιοχή της Ομόνοιας παρουσιάζει τριτοκοσμική εικόνα, λόγω έλλειψης υποδομής από την πλευρά της πολιτείας για την υποδοχή των μεταναστών και μεταναστευτικής πολιτικής, με αποτέλεσμα το ρπόβλημα να είναι δισεπίλυτο.Εμείς οι ίδιες που διενεργήσαμε τις αυτοψίες είχαμε την ατυχία προφανώς από δείγματα παρασιτικών εντόμων, πιθανότατα από σκνίπες ή κρότωνες ή ψύλλους κλπ., να υποστούμε παρασιτική κνήφη και δερματίτιδα βάσει της γνωμάτευσης των ιατρών του Νοσοκομείου Αφροδίσιων & Δερματικών Νόσων Αθήνας «ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΥΓΓΡΟΣ».

Ακολουθούμε ανάλογη θεραπεία με PROPIOGENTA κρέμα, XOZAL-Αντιαλλεργικό φάρμακο και PROPIOGENTA κρέμα και tab. AERIUS αντίστοιχα.Σας γνωστοποιούμε το συγκεκριμένο γεγονός, προκειμένου να αντιληφθείτε το επικίνδυνο και ανθυγιεινό μέρος της εργασίας που επιτελούμε.Πλέον ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΕ ΑΝΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΣ, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων μας, όσον αφορά την υγεία και τη σωματική μας ακεραιότητα και παρακαλούμε άμεσα για τη λήψη μέτρων προς αντιμετώπιση των προαναφερόμενων προβλημάτων.

ΣΥΝΗΜΜΕΝΑ: α) 2 φωτοαντίγραφα διαγνώσεων Νοσοκομείου Αφροδίσιων & Δερματικών Νόσων Αθήνας «ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΥΓΓΡΟΣ» β) 2 φωτογραφίες

ΟΙ ΕΠΟΠΤΕΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ»


Εμεις τι να πρωτοσχολιασουμε;Τις κωμικοτραγικες καταστασεις;Τα οσα συμβαινουν στον ελληνικο...πολυπολιτισμικο παραδεισο της ανεξελεγκτης λαθρομεταναστευσης;Πλεον τα γεγονοτα διαψευδουν ακομα κι εμας τους "φασιστες","ρατσιστες","ξενοφοβους" και "κινδυνολαγνους".Οι λαθρομεταναστες αποτελουν πλεον σοβαροτατη απειλη για τη δημοσια υγεια αλλα και για τους...Μασονους!!!

Και ειναι ενδιαφερον να δουμε πώς θα αντιδρασουν οι τελευταιοι στην αποκαλυψη ενος αντρου τους...γιατι τοσα χρονια χαρακτηριζουν οσους τολμησουν να πουν για τετοια κτιρια "φαντασιοπληκτους" και "συνομωσιολογους".Τωρα πώς θα δικαιολογηθουν;Ελπιζουμε στην υποθεση να χυθει απλετο φως και να μην κουκουλωθει υπο τις πιεσεις της πανισχυρης Μασονικης Στοας.

Οσο για τους υποστηρικτες και χρηματοδοτες των λαθρομεταναστων (οπως το παιδι με τα καρφακια αριστερα),εχουμε να τους προτεινουμε τα εξης:

α)Να παρετε σπιτι σας στην Εκαλη,στο Κολωνακι ή σε οποια αλλη...φτωχογειτονια μενετε τους φιλους σας,μαζι με τα...κατοικιδια που κουβαλουν μαζι τους.Ετσι θα αποδειξετε εμπρακτα την αγαπη σας γι'αυτους.

β)Αν αυτο σας ειναι δυσκολο,μπορειτε να κανετε εσεις τους ελεγχους αντι για τη Νομαρχια Αθηνων:δε χρειαζεται καμια γνωση και κυριως καμια προστασια,αφου οι φιλοι σας ειναι πεντακαθαροι...ετσι δε μας λετε,σ'εμας τους "ξενοφοβους";

γ)Να φτιαξετε μια λιστα με καταλυμματα στην Πατρα και αλλου,οπου θα μπορουν να πηγαινουν οι αγαπημενοι σας χωρις το φοβο δυσαρεστων ανακαλυψεων,οπως μασονικες στοες.Και καλο θα ειναι να τους επιστησετε την προσοχη στην εισοδο τετοιων...αβατων,γιατι οι Μασονοι δεν καταλαβαινουν ουτε απο πολυπολιτισμες αρλουμπες ουτε απο θολοκουλτουριαρικα κηρυγματα.Προσεξτε μη μπλεξετε μαζι τους γιατι δε θα τα βγαλετε ευκολα περα...δε σημαινει οτι επειδη σας ανεχεται ο υπολοιπος ελληνικος λαος,θα σας ανεχτουν κι αυτοι...


Μεχρι να γινουν ολα αυτα,εμεις θα συνεχισουμε να διαβαζουμε για κωμικοτραγικες ιστοριες καθημερινης τρελας με πρωταγωνιστες τους "καημενους" λαθρομεταναστες... TwitThis

Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2008

Το πραγματικό Άγιο Όρος

Αυτό που δε μας λένε,αυτό που δε μας δείχνουν:που όμως,σε πείσμα των καιρών,εξακολουθεί να ΥΠΑΡΧΕΙ...

Άγιον Όρος, η χερσόνησος του Άθω, το Περιβόλι της Παναγίας. Λέξεις ανυπότακτες σε ορισµούς, ωστόσο ενδεικτικές ενός τόπου και τρόπου ζωής.

Το ταξίδι ενός προσκυνητή ή απλώς ενός περίεργου διαβάτη παίρνει διαστάσεις συχνά ανύποπτες, καθώς το απρόσµενα θεϊκό συναπαντάται στις απροσδιόριστες ατραπούς του Πνεύµατος, που µε ανεκλάλητους στεναγµούς επιθυµεί να µας γνωρίσει την αγάπη του Πατρός.

Το πλοιάριο σαλπάρει από την Ουρανούπολη, από την πλευρά του Σιγγιτικού και παραπλέει την όχθη της χερσονήσου. Αρσανάδες και µοναστήρια φαίνονται από την πλώρη. ∆οχειαρίου, Ξενοφώντος, Παντελεήµονος, Ξηροποτάµου αποβίβαση στη ∆άφνη. Ο εκεί χώρος είναι η πρώτη αίσθηση της ειρήνης του αναχωρητή και της βοής του κοσµικού, σε µια συµπλοκή κίνησης εισόδου και εξόδου.

Ο ταξιδιώτης επιλέγει τον τόπο µετάβασής του είτε διά ξηράς είτε διά θαλάσσης. Ο καθένας για τους δικούς του λόγους πλησιάζει την αθωνική πολιτεία, αναζητά κάτι διαφορετικό και αυτή του το προσφέρει. Στο διάβα του ο ξένος αρχίζει να αισθάνεται οικείος µε το απόµακρο και άγνωστο του τόπου και του τρόπου του βίου. Θα βρει φιλοξενία στο αρχονταρίκι (η αίθουσα υποδοχής και γενικότερα ο χώρος φιλοξενίας των προσκυνητών), θα ακούσει λόγο παρακλήσεως. Ο καφές µε το ρακί και το λουκούµι εδώ και χρόνια ξεκουράζουν τον προσκυνητή. Αισθάνεσαι ότι αυτή η προσφορά είναι µίµηµα της δωρεάς και θυσιαστικής αγάπης του Τριαδικού Θεού. Από την άλλη, η οµορφιά του φυσικού τοπίου, το πράσινο, το ερηµικό και βραχώδες, το γαλάζιο του ουρανού και της θάλασσας, συνδυάζονται αξιοθαύµαστα µε τα ακίνητα µνηµεία, που η ιστορία τους χάνεται πολλούς αιώνες πίσω. Μυστικοί ήχοι µας γυρίζουν στην εποχή του Φωκά και του Τσιµισκή, στις Σταυροφορίες, τη διαµάχη ενωτικών και ανθενωτικών, στους Καταλανούς και Σαρακηνούς πειρατές, στο ζυγό των Τούρκων. Μέσα σε αταλάντευτη ησυχία, ήχοι του παρελθόντος δένουν µε τη συνέχεια της λατρευτικής παράδοσης, του τυπικού, της Βυζαντινής ψαλµωδίας.

Ο τόπος, συστατικό της κτιστής µας ύπαρξης, εδώ αναδίνει κάτι ξεχωριστό. Από τα κελλιά στο ναό, από εκεί στην τράπεζα, έπειτα στα διακονήµατα, κάπου - κάπου και λίγη ξεκούραση της χοϊκής µας φύσης. Γεύεσαι την ποικιλία του περιβόλου µε τα υψωµένα τείχη, το στενόχωρο του κελλιού, τη µόνωση του ησυχαστηρίου, την τραχύτητα του σπηλαίου· από τη Μεγίστη Λαύρα στη Σιµωνόπετρα, στην Ξηροποτάµου, τη Νέα Σκήτη, το κελλί του µακαριστού Γέροντος Παϊσίου, µέχρι τα Κατουνάκια και τα Καυσοκαλύβια. Ο κάθε χώρος είναι ξεχωριστά χαριτωµένος. Όλα µαζί πάλι αφήνουν την ίδια ευφραντική οσµή, τα συγκροτεί η µία επιστήµη του µοναχισµού, η µία δύναµη του Αγίου Πνεύµατος. Η ποικιλία και η ελευθερία υπάρχει σε σχέση ενότητας. Η ενότητα και η οµοιοµορφία, εκεί, ελευθερώνει. Παρθενία, ακτηµοσύνη, υπακοή. Οι τρεις µοναχικές αρετές. Η µία υποστηρίζει την άλλη και σαν αρµοί δένουν ένα καλοφτιαγµένο κτίριο. Το Ιουλιανό ηµερολόγιο, η Βυζαντινή ώρα εφάπτονται στα ξεβαµµένα και φθαρµένα κτίρια, στις απαλές αποχρώσεις του καστανοκίτρινου και ερυθρόλευκου, του συνεσταλµένου πορφυρού.

Έρχεται η ώρα για τον εσπερινό, ακολουθεί τράπεζα µε λακωνικές κουβέντες, διδακτικές και θεοπρεπείς, µαζί και οι περισταλµένες φιγούρες των µοναχών και το λιτοδίαιτο γεύµα. Προτού χωνέψεις, το τάλαντο µας συνάζει για το απόδειπνο. Ακολουθεί η ανάπαυση ως προοίµιο της ενεργητικότητας της επόµενης ηµέρας. Λίγο µετά τα µεσάνυχτα, ο ηγούµενος, ο εκκλησιάρχης (µοναχός που φροντίζει για την ευπρέπεια του Καθολικού), οι ψάλτες, ο παπάς, ο διάκος, ο κανονάρχης (µοναχός που υπηχεί κατά φράσεις ένα τροπάριο πριν τη µουσική του εκτέλεση από τον ψάλτη) όλοι στη θέση τους. Οι κινήσεις απροσποίητες, µια ανέκφραστη δραµατουργία. Μετάνοιες, σταυροκοπήµατα, ασπασµός των εικόνων, των αγίων λειψάνων.

Όψεις µιας ζωής που µαζί µε άλλες αποτελούν την καθηµερινότητα του εκεί βίου. Η κοινότητα του βίου συντελεί αποτελεσµατικά στην κοινωνία της εν Χριστώ ζωής. Μια ποικιλοµορφία διακονηµάτων οικοδοµεί την πρακτική πλευρά της µοναχικής πολιτείας. Σαν ένα σώµα, ο µάγειρας, ο δοχειάρης (ο υπεύθυνος µοναχός για την αποθήκη τροφίµων της µονής), ο τραπεζάρης, ο βουρδουνάρης (µοναχός που φροντίζει τους σταύλους της µονής), ο κηπουρός συλλειτουργούν. Όµως, σ' ένα ζωντανό από το Πνεύµα οργανισµό, η καθηµερινότητα δεν είναι ρουτίνα που προκαλεί µονοτονία ή ανία. Απεναντίας, είναι αφορµή προσευχής, µετάνοιας, ταπείνωσης του φρονήµατος της σαρκός που ρέπει στην αυτονόµηση, ζητά την αυτοθέωση. Αυτό το φρόνηµα λησµονεί και πληγώνει την αγάπη του Θεού και Πατρός.

Ο µοναχός ως επίγειος άγγελος και ουράνιος άνθρωπος, επιλέγει τη σιγή από τη φλυαρία. Γνωρίζει από την αψευδή µαρτυρία των προγενεστέρων του ότι η σιωπή είναι η γλώσσα του µέλλοντος. Γνωρίζει, επίσης, ότι η ταπείνωση - δώρο και τούτο της χάρης του Θεού - είναι το ένδυµα της θεότητας. Τα µάτια της ψυχής του µοναχού έχουν στηλωθεί στο όραµα της βασιλείας του Θεού. Οι σχέσεις του µε το φυσικό κόσµο, τους ανθρώπους, δεν είναι δουλικές αλλά µεταποιηµένες από την άκτιστη χάρη του Θεού.

Το κοινό όραµα της βασιλείας του Θεού φανερώνει την οικουµενικότητα του Χριστιανισµού και της Ορθοδοξίας. Αλλόφυλλοι και αλλόγλωσσοι δεν είναι απειλή, αλλά εν Χριστώ αδελφοί, προσδοκούν την κοινή ανάσταση, αγωνίζονται σιωπηρά για τον ίδιο σκοπό. Ο τρόπος της ζωής του µοναχού γίνεται αισθητός ως µια θαυµαστή ανάκραση χαράς και λύπης. Ζήση φορτωµένη µε σταυρούς που βλέπει πέρα από το φθαρτό της ιστορίας, στην αθανασία της βασιλείας, στο ανέσπερο φως της αναστάσεως. Σ' αυτό το πλαίσιο ο πόνος και τα δάκρυα δεν είναι φορείς ψυχολογικής λύπης ή κακοµοιριάς, αλλά πνοή αρχοντιάς. Ο άνθρωπος, βιώνοντας καθηµερινά τη θεία λειτουργία, σε χρόνο αχνοφέγγοντος ηλίου, µαθαίνει να ζει µε απεριόριστες προοπτικές, µε το όραµα της εκκλησιοποίησης ολάκερου του κόσµου.

Η προσευχή, η νηστεία, οι εκούσιες στερήσεις, ρίχνουν τον άνθρωπο σ' έναν ορίζοντα που βρίσκεται ακόµη µπροστά µας, περιµένουµε να έλθει, του νεκρώνουν το ατοµικό θέληµα και έτσι µπορεί να προκόψει αληθινά προχωρώντας σε τόπο ολόφωτο, σε δίχως όρια απλοχωριά. Το σεµνό χαµόγελο, το αγέρωχο και ειρηνικό βλέµµα, η απορροφηµένη από το Πνεύµα του Θεού όψη, όλα γίνονται δείκτες µιας άλλης βιοτής, µήνυµα και µαρτυρία, εικόνα της µελλοντικής κατάστασης αυτού που πίστεψε και βαπτίστηκε σε τίποτε λιγότερο από τη ζωή της Αγίας Τριάδος. Η ακατάσκευη και απλή ζωή του ευαγγελίου είναι η ζωή του Χριστιανού· Ο µοναχός, είναι η εικαστικότερη και καλλιτεχνικότερη έκφρασή της.

Στο Άγιον Όρος µαθαίνει κανείς πως τα πάντα συλλειτουργούν δοξάζοντας τον Τριαδικό Θεό και την Κυρία Θεοτόκο. Εκεί, η ποικιλία των µορφών της µοναχικής ζωής, η πλούσια βλάστηση, η ετερότητα του κάθε µοναχού, το µέγεθος της ιστορικής κληρονοµιάς που φυλάγεται, όλα κατορθώνουν και συνυπάρχουν αρµονικά. Η ετερότητα και διαφορά δεν συνιστούν διαίρεση, φθορά και αποτυχία της ζωής ως κοινωνίας. Γι' αυτό µπορεί να έχεις µια βασιλική του 10ου αιώνα µε τοιχογραφίες του 14ου από τους µαΐστορες της Μακεδονικής σχολής και φορητές εικόνες του 16ου αιώνα από τους µαστόρους της Κρητικής σχολής και όλα να δενουν. Και αυτό γιατί λένε το ίδιο πράγµα, ακούµε την ίδια οµολογία.

Ο µοναχός γεννιέται µέσα από µια περίοδο σκληρής και ευλογηµένης δοκιµασίας. Φτάνει στην κουρά του και λαµβάνει το αγγελικό σχήµα. Και έτσι απλά µαυροντυµένος θα θαφτεί. Στο διακόνηµα - ή στο εργόχειρό του αν είναι ασκητής ή κελλιώτης - µόνος µε τον Θεό, προσεύχεται ακατάπαυστα. Έχει αποταχθεί, έχει λησµονήσει τον κόσµο και έχει λησµονηθεί από αυτόν. Αρκείται και χαίρεται µε το να υπάρχει στη µνήµη του Θεού. Γνωρίζει ότι η ανθρώπινη µνήµη είναι υπόθεση ψυχολογικών διαδικασιών µιας ανθρώπινης ικανότητας φευγαλέας και τελικά ανίκανης να τον στηρίξει στη ζωή, να απαθανατίσει την ύπαρξή του. Η µνήµη του Θεού αναδεικνύεται σε σταθερό έδαφος για την ανθρώπινη ύπαρξη, σε έναν αιώνα που σαλεύεται και φεύγει βιαστικά. Στον Άθω η προσευχή είναι ένας αδιάλειπτος αγώνας στο ναό, στον κήπο, στο διακόνηµα, στο φαγητό, ακόµη και στον ύπνο.

Ο αγιορείτης µνηµονεύει τον Θεό ή µάλλον µνηµονεύεται απ' Αυτόν µε το να υπάρχει εν Χριστώ. Η αγρυπνία γίνεται το κατεξοχήν έργο του. Μαθαίνει να συνοµιλεί µε το Θεό, σιγά-σιγά γνωρίζει τα χούγια του, ψήνεται στη σχάρα της άσκησης και γίνεται αναλώσιµος ευαρεστώντας το Θεό, τους αγγέλους, τον Γέροντά του, καταπώς υποσχέθηκε. Ο µοναχός κρατάει το νου του στον άδη, αγγίζει την εσχατιά του σκότους της ύπαρξής του και µόλις το Πνεύµα του Θεού πνεύσει ως ειρήνη που µένει σ' όλα τα µέλη του σώµατος και τα µέρη της ψυχής του, τότε αυτό το ένα Πνεύµα, ως φως, οδηγεί την ισχνή, εύθραυστη ύπαρξή του σε προκοπή, µεγάλωµα, ανάβαση από δόξα σε δόξα.

πηγη:www.mountathos.gr

Στις φωτογραφιες:

1:Αγιορειτης μοναχος.
2:Φορτωμα και ξεφορτωμα οικοδομικων υλικων απο μοναχους.
3:Το πιο συνηθισμενο...μεσο μεταφορας στο Αγιο Ορος.
4:Αγιορειτες μοναχοι σε αγρυπνια.
5:Περιμενοντας στην προβλητα το πλοιαριο με τους επισκεπτες και τα οικοδομικα υλικα.
6:Μοναχοι αγιογραφοι.
7:Αγιορειτες μοναχοι στο πλοιαριο,κατα τη διαρκεια ταξιδιου απο τη μια Μονη στην αλλη
8:Μοναχος σε στιγμη περισυλλογης.
9:Αγιορειτης εν ωρα εργασιας.
10:Η παροιμιωδης αγαπη των μοναχων για τα ζωα.
TwitThis

Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2008

Η υποκρισία και το θράσος των ΜΜΕ

Τελικά δεν τηρούν ούτε τα προσχήματα...

Η ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ

28η Οκτωβριου χθες,ημερα Εθνικης Εορτης και Μνημης.Κι ενω θα περιμενε κανεις το πρωτο θεμα στα δελτια ειδησεων,στις ραδιοφωνικες εκπομπες και στις σημερινες εφημεριδες να ειναι ο εορτασμος της Επετειου και οι παρελασεις,διαπιστωσε οτι με το ζορι "χωραγε" στις πρωτες σελιδες και στη μεση των δελτιων!!!Πρωτο θεμα,η οικονομικη κριση που συνεχιζεται και απειλει και τη χωρα μας.

Και θα πει καποιος:πού ειναι το περιεργο;Λογικο δεν ειναι ο κοσμος να ενδιαφερεται περισσοτερο για την τσεπη του & τη δουλεια του παρα για τις "καθιερωμενες παρελασεις";Αντε να το δεχτουμε κι αυτο.Ομως,μπορει καποιος να μας εξηγησει τα παρακατω:

-Γιατι αραγε,αιφνης χτες,θυμηθηκαν τα μμε να παιξουν πρωτο το θεμα του κραχ;Και μη μας πουν οτι το κανουν εδω κι εβδομαδες!Ξερουμε πολυ καλα τι μας πασαρουν για "μεγα ζητημα" τους τελευταιους μηνες:τη Μονη Βατοπαιδιου!!!Μας τα εχουν ζαλισει,κυριολεκτικα,με τη λασπολογια εναντιον του ηγουμενου Εφραιμ (του "Εφραιμ" οπως αποκαλουν,λες και τον ξερουν κι απο χτες),με τις δηθεν "συγκλονιστικες αποκαλυψεις" που βασιζονται-βεβαιως βεβαιως-σε "δημοσιογραφικες πληροφοριες" και με την παραιτηση Ρουσοπουλου,εξαιτιας-ξανα-του "Εφραιμ"!

-Ειναι τυχαιο που ξαφνικα χτες,εβγαλαν πρωτο πρωτο το θεμα της οικονομικης κρισης;Μας περνανε για κοροιδα;Σου λεει θα απαξιωσουμε κι εμεις με τον τροπο μας την Εθνικη Εορτη,βαζοντας τη χαμηλα στην ειδησεογραφια της ημερας.Δε μας φτανουν τα τσιφτετελοειδη πρωιναδικα,τα κουτσομπολιστικα μεσημεριαναδικα κι ολος αυτος ο καθημερινος οχετος που-εννοειται-δεν εκανε διαλειμμα ουτε χτες,ουτε στις ειδησεις (;) δεν προβαλλαν οπως επρεπε το ιστορικο "ΟΧΙ"!

Το οτι καθε χρονο τετοιες μερες δε βλεπουμε ντοκιμαντερ & σοβαρες εκπομπες για το θεμα-με ελαχιστες εξαιρεσεις στην κρατικη τηλεοραση-το εχουμε συνηθισει.Το οτι η μονη...επαφη του μεσου νεοελληνα τηλεθεατη με τις Εθνικες Εορτες ειναι καποιες χιλιοπαιγμενες ταινιες εποχης,το εχουμε αποδεχτει.Ομως,το να εξοβελιζουν αυτα τα ιστορικης σημασια γεγονοτα ΑΚΟΜΑ κι απο τις ειδησεις και την ενημερωση,παει πολυ!Ποιος μπορει μετα να μας κατηγορησει οτι ειμαστε "κινδυνολαγνοι",οταν φαινεται ξεκαθαρα οτι τα ελεγχομενα απο τα γνωστα-αγνωστα κεντρα Μμε επιτελουν επαρκως το σκοπο τους για πληρη αφελληνισμο και λησμονηση των εθνικων μας αγωνων και επετειων;

Δεν ειναι ηλιου φαεινοτερον οτι οι...φωστηρες της ενημερωσης,μ'ενα σμπαρο πιανουν 2 τρυγονια;Δηλαδη απο τη μια απαξιωνουν την Εθνικη Εορτη κι απο την αλλη προβαλλουν,δηθεν πονοψυχα κι επειδη νοιαζονται για το λαουτζικο-εδω γελανε!-την οικονομικη κριση,θελοντας να προβαλλουν ακομα περισσοτερο την εικονα μιζεριας που μας εχουν συνηθισει χρονια.Γι'αυτο αλλωστε και ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ διαλεγουν την ωρα της παρελασης διαφοροι συνδικαλιστες-κομματοσκυλα για να διαδηλωσουν για την ακριβεια,τις απολυσεις,την Παιδεια κλπ.Σου λεει,δε θ'αφησουμε λεπτο τον αμοιρο Ελληνα να χαρει για λιγο και να αισθανθει εθνικα υπερηφανος:θα τον χτυπησουμε εκει που ποναει,δηλαδη στη συγχρονη καθημερινοτητα.Ετσι,θα απαξιωσει τους αγωνιστες του τοτε,λες και φταινε εκεινοι για τα προβληματα του τωρα!


ΤΟ ΑΠΥΘΜΕΝΟ ΘΡΑΣΟΣ

Σα να μην εφταναν ολα αυτα,εχουμε και καποιους δημοσιογραφους που κλαιγονται και ωρυονται,επειδη απελθων Υπουργος τους εκανε αγωγη για συκοφαντικα ψευδη εναντιον του!Μαλιστα,ζητανε απο τους υπολοιπους να τους υποστηριξουν,επειδη λεει "κανεις δεν εχει το δικαιωμα να συμπεριφερεται ετσι σε δημοσιογραφους"!

Μωρε τι μας λετε;!Δηλαδη εσεις εχετε το δικαιωμα να καθυβριζετε,να λοιδωρειτε και να συκοφαντειτε τους παντες χωρις να δινετε λογαριασμο σε κανεναν;Εσεις θα καθορισετε τα ορια στην αντιδραση καποιου που θιγεται απο εσας;Προσοχη,δεν παιρνουμε το μερος κανενος Ρουσοπουλου,ΑΛΛΑ ειμαστε καθετα εναντιον οσων το παιζουν κριτες των παντων,τηλε-εισαγγελεις και κατηγοροι,χωρις να λογοδοτουν ποτε και πουθενα.

Νομιζετε οτι ολοι ειναι σαν τον ηγουμενο Εφραιμ και τους υπολοιπους μοναχους και κληρικους που βριζετε μηνες τωρα και χρονια ολοκληρα και δεν αντιδρουν καθολου,οχι επειδη εχετε δικιο,αλλα διοτι το επιβαλλει η θεση τους;Ε λοιπον οχι!Καπου πρεπει να μπει ενα φρενο σ'αυτη την ασυδοσια και παντοδυναμια των Μμε.Υπαρχουν και ορια:ανθρωπινες ζωες και συνειδησεις που σπιλωνονται ανεπανορθωτα απο τις περιφημες "δημοσιογραφικες πληροφοριες",αξιες και ιδεολογιες που καταρρεουν εξαιτιας σας.Το χειροτερο ειναι οτι ακομα και σε περιπτωση που κανετε λαθος κι αυτο αποδειχθει,ΠΟΤΕ δε θα βγειτε να το παραδεχτειτε και να ζητησετε συγγνωμη.Απλα,με το φαρισαικο και θρασυδειλο υφακι σας,θα πειτε οτι "καναμε απλως τη δουλεια μας"!!!

Τι σοι δουλεια ειναι αυτη τελικα,ειναι ν'απορει κανεις...Καποτε,η δημοσιογραφια θεωρειτο λειτουργημα.Σημερα,εχει καταντησει χειροτερη απο τον Κοπρο του Αυγεια...

TwitThis

Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2008

Η αιφνιδιαστική επίσκεψη του Ιταλού πρέσβη Γκράτσι στο σπίτι του Μεταξά τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου 1940 και το ηρωικό "ΟΧΙ"

Ολόκληρος ο δραματικός διάλογος Μεταξά-Γκράτσι και η ιστορική άρνηση στην ιταλική πρόκληση

Ο Εμμανουέλε Γκράτσι,πρέσβης της Ιταλίας στην χώρα μας,το 1940,συμπρωταγωνιστής κι αυτός της ιστορικής εκείνης νύχτας της 28/10/1940 στο βιβλίο του,που το ονομάζει με μια πρωτοφανή οξυδέρκεια για το μέλλον του καθεστώτος Μουσολίνι: "Η αρχή του τέλους - η επιχείρηση κατά της Ελλάδος",γράφει τα εξής:

"Δέκα λεπτά πριν από τις 3 της νύχτας της 28ης Οκτωβρίου του 1940, ο στρατιωτικός μου ακόλουθος, ο διερμηνέας μου και εγώ, φθάσαμε στην καγκελόπορτα μιάς μικρής οικίας στην Κηφισιά, όπου έμενε ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος. Στον φρουρό της οικίας είπα ότι επιθυμώ να δώ τον Πρωθυπουργό για κάτι πολύ επείγον. Ο φρουρός άρχισε να κτυπά το κουδούνι του εσωτερικού της οικίας, αλλά δεν ελάμβανε καμίαν απάντηση. Διερωτήθηκα εάν ήτο δυνατόν μια πρωθυπουργική κατοικία να μην απαντά αμέσως. Γιατί εγώ είχα εντολή να παραδώσω το τελεσίγραφον στις 3 π.μ. ακριβώς, της 28/10/1940, λόγω Δε της προσπάθειας μου να ακουσθεί το κουδούνι και να ανοίξει η πόρτα, η ώρα είχε ήδη φθάσει 3.

Επιτέλους το κουδούνισμα ξύπνησε τον ίδιο τον Μεταξά, που έκαμε την εμφάνισή του σε μια μικρή πλαϊνή πόρτα και αναγνωρίζοντάς με, με άφησε να περάσω. Ο Μεταξάς φορούσε μια μάλλινη ρόμπα, από τον γιακά της οποίας φαινόταν ένα μετριότατο βαμβακερό νυκτικό. Μου έσφιξε το χέρι και με έβαλε να καθίσω σε ένα μικρό φτωχικό σαλόνι του σπιτιού. Μόλις καθίσαμε, και επειδή η ώρα ήταν λίγα λεπτά μετά τις 3, του είπα αμέσως ότι η Κυβέρνησίς μου, μου είχε αναθέσει να το εγχειρίσω προσωπικά ένα κείμενο, που δεν ήτο τίποτε άλλο, παρά το τελεσίγραφον της Ιταλίας προς την Ελλάδα, με το οποίον η Ιταλική Κυβέρνηση απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση των στρατευμάτων της στον Ελληνικό χώρο, από τις 6 π.μ. της 28/10/1940. Ο Μεταξάς άρχισε να το διαβάζει. Μέσα από τα γυαλιά του, έβλεπα τα μάτια του να βουρκώνουν. Όταν τελείωσε την ανάγνωση με κοίταξε κατά πρόσωπο, και με φωνή λυπημένη αλλά σταθερή μου είπε:

-Μεταξας:Λοιπόν έχουμε πόλεμο.

-Γκράτσι:Οχι απαραιτητα Εξοχωτατε.Η ιταλικη κυβερνηση ελπιζει οτι θα δεχθειτε την αξιωσιν της και θ'αφησετε τα ιταλικα στρατευματα να διελθουν δια να καταλαβουν τα στρατηγικα σημεια της χωρας.

-Μεταξας:Και ποια ειναι τα στρατηγικα αυτα σημεια,περι των οποιων ομιλει η διακοινωσις;

-Γκρατσι:Δεν ειμαι εις θεσιν να σας ειπω,Εξοχωτατε.Η Κυβερνησις μου δεν με ενημερωσε...Γνωριζω μονον οτι το τελεσιγραφο εκπνεει εις τας 6 το πρωι.

-Μεταξας:Εν τοιαυτη περιπτωσει η διακοινωσις αυτηαποτελει κηρυξιν πολεμου της Ιταλιας εναντιον της Ελλαδος.

-Οχι,Εξοχωτατε.Ειναι τελεσιγραφον.

-Ισοδυναμον προς κηρυξιν πολεμου.

-Ασφαλως οχι,διοτι πιστευω οτι θα παρασχετε τας διευκολυνσεις,τας οποια ζητει η κυβερνησις μου.

-ΟΧΙ!Ουτε λογος δυναται να γινη περι ελευθερας διελευσεως.Ακομη ομως και αν υπετιθετο οτι θα εδιδα μια τοιαυτην διαταγην (την οποιαν δεν ειμαι διατεθειμενος να δωσω),ειναι τωρα τρεις το πρωι.Πρεπει να ετοιμασθω,να κατεβω εις τας Αθηνας,να ξυπνησω τον Βασιλεα,να καλεσω τον Υπουργον των Στρατιωτικων και τον αρχηγον του Γενικου Επιτελειου,να θεσω εις κινησιν ολες τος στρατιωτικες τηλεγραφικες υπηρεσιες,ετσι που μια τετοια αποφασις να γινει γνωστη στα πλεον προκεχωρημενα τμηματα των συνορων.Ολα αυτα ειναι παρακτικως αδυνατα.Η Ιταλια,η οποια δε μας παρεχει καν τη δυνατοτητα να εκλεξωμε μεταξυ πολεμου και ειρηνης,κηρυσσει ουσιαστικως τον πολεμον εναντιον της Ελλαδος.

(μετα απο μια συντομη παυση).

Μεταξάς:Πολυ καλα λοιπον,εχομεν πολεμον.

Και συνεχίζει ο Γκράτσι στο βιβλίο του:

"Με συνόδευσε στην έξοδο υπηρεσίας από την οποία είχα μπεί και όταν ήμασταν στο κατώφλι μου είπε:

"Vous etes le plus forts" (είσθε οι πιο ισχυροί). Με την σειρά μου δεν ήξερα τι να απαντήσω στα λόγια αυτά και στην βαθιά λύπη που τα δονούσε. Νομίζω δεν υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο, ο οποίος μια τουλάχιστο φορά στην ζωή του, να μην αισθάνθηκε απέχθεια για το επάγγελμά του. Αν στη μακρά σταδιοδρομία μου στην υπηρεσία του κράτους υπήρξε ποτέ μια στιγμή κατά την οποία εμίσησα το δικό μου, μια στιγμή κατά την οποίαν το καθήκον του αξιώματος μου μου φάνηκε σταυρός και όχι μόνο θλιβερός, αλλά και ταπεινωτικός, η στιγμή αυτή ήταν όταν άκουσα εκείνα τα αποκαρδιωμένα λόγια που πρόφερε ο πρεσβύτης εκείνος, που είχε καταναλώσει ολόκληρη τη ζωή του αγωνιζόμενος και υποφέροντας για την χώρα του και που, και κατά την υπέρτατη εκείνη στιγμή, προτιμούσε να διαλέξει για την πατρίδα του το δρόμο της θυσίας και όχι το δρόμο της ατιμώσεως. Υποκλίθηκα μπροστά του με τον βαθύτερο σεβασμό και βγήκα από το σπίτι του".

Ο Μεταξάς στο προσωπικό του ημερολόγιο με μεγάλην συντομίαν, περιγράφει ως εξής την συνάντησίν του αυτήν με τον πρέσβυ της Ιταλίας Εμμανουέλε Γκράτσι την νύχτα της 28/10/1940.

28 Οκτωβρίου Δευτέρα

"Νύχτα στις 3 με ξυπνούν. Ερχεται ο Γκράτσι - Πόλεμος - Ζητώ Νικολούδη Μαυρουδή - Αναφέρω Βασιλέα - Καλώ Πάλαιρετ και ζητώ βοήθειαν Αγγλίας - Κατεβαίνω στις 5 - Υπουργικόν Συμβούλιον - Ολοι πιστοί και Μαυρουδής - Ολοι πλήν Κύρου - Βασιλέυς περιφορά μαζί του - Φανατισμός του λαού αφάνταστος - Μάχαι στα σύνορα Ηπείρου - Βομβαρδισμοί - Σειρήνες - Αρχίζουμε και τακτοποιούμεθα - ο Θεός βοηθός !!!"


Πηγη:"Ο πολεμος της Ελλαδος 1940-41",Θ.Παπακωνσταντινου TwitThis

Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2008

Σιγά μη σας ρωτήσουμε κιόλας!

Αφού φτάσαμε στο σημείο να το συζητάμε κιόλας,θα πάρετε την απάντηση που σας αξίζει...

Καθε χρονο,τετοια εποχη,καλλιεργειται συστηματικα απο τα Μμε και διαφορους αλλους γνωστους-αγνωστους κυκλους μια παραφιλολογια σχετικα με τον εορτασμο των Εθνικων Επετειων.Στα πλαισια της "δημοκρατιας" και της "πολυφωνιας αποψεων",βγαινει το καθε καρυδιας καρυδι και ο καθε ασχετος-αλλα φανατικος ανθελληνας-να πει το μακρυ και το κοντο του σχετικα με το αν πρεπει να γιορταζουμε το "ΟΧΙ",αν πρεπει να γινονται παρελασεις,αν η χωρα βρισκεται υπο...εθνικιστικη υστερια και αλλα τετοια γραφικα.Τα media,σιγονταροντας και δινοντας λογο σ'αυτα τα τσουτσεκια,ουσιαστικα παιζουν το παιχνιδι τους,αφου ειναι γνωστο πως βασικη αρχη της προπαγανδας ειναι η συνεχης επαναληψη καποιων θεσεων που αρχικα ακουγονται-και ειναι-ανοητες,ομως με το διαρκες αναμασημα τους φαινονται πιο "ελκυστικες" στον απλο πολιτη,ειδικα σε οσους περιμενουν να ενημερωθουν (;) απο τα παραδοσιακα μμε.

Ετσι λοιπον,εχουμε το γνωστο παραμυθακι οτι "οι παρελασεις ειναι φασιστικα καταλοιπα",συνοδευομενο απο στομφωδεις διαπιστωσεις του στυλ "πουθενα αλλου στον κοσμο δε γινονται παρελασεις" κλπ.Οι...ειδημονες που ξεστομιζουν με απολυτη σιγουρια τις φιλοσοφιες τους,αγνοουν προφανως οτι παντου,οπου και να γυρισει και να κοιταξει κανεις,γινονται παρελασεις:απο στρατιωτικες,μαθητικες μεχρι και...αυτοσχεδιες της στιγμης με αθροα συμμετοχη πολιτων (παραδειγμα ο εορτασμος στις ΗΠΑ της 4ης Ιουλιου,οπου ολοι θεωρουν τιμη τους να παρελασουν,εστω και ανοργανωτα,συνοδεια μπαντας και φυσικα σημαιων).

Επισης,ξεχνανε οτι η προσελευση του κοσμου στις παρελασεις ειναι τεραστια,ακομα και στο τελευταιο χωριο της χωρας μας.Οι περισσοτεροι γονεις,αισθανονται περηφανεια και χαρα βλεποντας τα παιδια τους να παρελαυνουν και σιγουρα δεν τα χειροκροτουν απο...φασισμο.Θα πει καποιος,οτι πολλα σχολεια παρελαυνουν ατημελητα,ενω πολλοι μαθητες το κανουν για χαβαλε.Δυστυχως,κατι τετοιο ισχυει ΑΛΛΑ ακομα και ο πιο χαβαλετζης και αδιαφορος μαθητης,σιγουρα θα γιορτασει καλυτερα την Επετειο και τελικα μπορει να του μεινει κατι απ'αυτην μεσω της παρελασης,παρα αν καθοταν στην καφετερια ή στο σπιτι του οπως σε μια αλλη οποιαδηποτε αργια.

Μας λενε επισης οι διαφοροι θολοκουλτουριαρηδες οτι "δε χρειαζεται να βαζουμε σημαιες,αφου ειναι συμβολα αναχρονιστικα και εθνικιστικα".Εδω τι να τους απαντησεις;Οτι σε οποιαδηποτε αλλη χωρα του κοσμου να πας,θα δεις να κρεμονται παντου μικρες και μεγαλες σημαιες;Οτι οι φιλοι τους Εβραιοι και Αμερικανοι (ναι,αυτοι που τοςυ χρηματοδοτουν) εχουν ΟΛΟ ΤΟ ΧΡΟΝΟ κρεμασμενες σημαιες καθε μεγεθους σε σπιτια,σε μαγαζια,σε δρομους κλπ;Αυτοι τι ειναι;Φασιστες;Ρατσιστες;Ανεγκεφαλοι;Και αν ναι,γιατι δεν πανε να τους το πουνε;Μηπως γιατι δε τους παιρνει;Μηπως γιατι τελικα,η μονη χωρα στον κοσμο που ανεχεται τις υστερικες,δηθεν προοδευτικες κραυγες τους ειμαστε εμεις;

Τελος,εχουμε τον αλλο μυθο,οτι δηθεν "αυτα ειναι παρελθον"-λες κι εγιναν πριν απο 1000 χρονια-και "εμεις ασχολουμαστε με τα καθημερινα προβληματα και οχι με επετειους" κλπ.Δηλαδη το ενα αναιρει το αλλο;Με το να θυμομαστε και να τιμουμε τους προγονους μας-αρκετοι απο τους οποιους βρισκονται ακομα εν ζωη-παραβλεπουμε το παρον και το μελλον της χωρας;Μα,απονεκρωμενοι εγκεφαλοι "προοδευτικων",δεν ξερετε οτι οποιος ξεχναει το παρελθον του ειναι καταδικασμενος να το ξαναζησει;Δε σας ειπαν ποτε οτι σε περιοδους κρισης και πολεμου ολοι οι πολιτες μιας χωρας αφηνουν κατα μερος τις (μικρο)κομματικες κραυγες και προτιμησεις και τασσονται στην υπερασπιση των κεκτημενων;Ή μηπως νομιζετε οτι ζειτε σε εποχη απολυτης ειρηνης και το "παρελθον" εχει περασει ανεπιστρεπτι;

Αν νομιζετε,οτι θα μας κανετε να αισθανομαστε ασχημα επειδη...τολμαμε να γιορταζουμε τη ΝΙΚΗ της ΕΛΛΑΔΑΣ στον πολεμο εναντια στον πραγματικο φασισμο-και οχι αυτον που επικαλειστε-ειστε γελασμενοι.Και σημαιες θα βαλουμε στα μπαλκονια μας και στις παρελασεις θα παμε και θα αισθανθουμε εθνικα υπερηφανοι,εστω 1-2 φορες το χρονο.Εσεις,μιας και ειστε οικτρη μειοψηφια και το ξερετε,μπορειτε εκεινες τις στιγμες να κρυβεστε στο καβουκι σας και να συνηθιζετε τη θεση οπου πολυ συντομα θα σας δωσει οριστικα και αμετακλητα ο Ελληνικος λαος:της λησμονιας και της απορριψης.
TwitThis

Κυριακή, 26 Οκτωβρίου 2008

Το "ΟΧΙ",τότε και τώρα

Η Επέτειος της 28ης Οκτωβρίου 1940,πιο επίκαιρη από ποτέ...

Αλλη μια επετειος του "ΟΧΙ" εφτασε.Για αλλους ημερα μνημης και τιμης,για αλλους απλη αργια.Δυστυχως,οσο περνανε τα χρονια και ξεθωριαζουν σιγα-σιγα τα γεγονοτα εκεινης της εποχης,θεωρουμε οτι η συγκεκριμενη γιορτη ειναι μαλλον παρωχημενη.Γελιομαστε ομως.Γιατι,ειδικα σημερα,ειναι πιο επικαιρη απο ποτε.Τωρα ειναι που πρεπει να πουμε "ΟΧΙ" σε προσωπα και καταστασεις.Ισως οχι πολεμωντας στα βουνα της Πινδου,αλλα ακομα και στην καθημερινη μας ζωη.Σαν απογονοι των ηρωικων πολεμιστων του 1940,εχουμε χρεος να πουμε:

-ΟΧΙ στο ξεπουλημα της χωρας μας σε εγχωριους και αλλοδαπους καλοθελητες.Ποναμε την πατριδα μας και θα αντισταθουμε σ'οποιονδηποτε τολμησει ν'ακουμπησει εστω μια σπιθαμη γης απ'αυτην.

-ΟΧΙ στους συμβιβασμους,στις "ενδιαμεσες συμφωνιες" και στις δηθεν διαπραγματευσεις με θρασυδειλους γειτονες,που θελουν να μας κλεψουν τα παντα κι εμεις απλα...συζηταμε το ποσο θα μας απομεινει τελικα.Τερμα στη δουλικοτητα,την υποχωρητικοτητα και το ραγιαδισμο της εξωτερικης μας πολιτικης.

-ΟΧΙ στην αποβλακωση,την αποχαυνωση και την πλυση εγκεφαλου των διαφορων ανθελληνικων κεντρων.Θελουν να μας κανουν να ξεχασουμε τις ριζες μας,να ντρεπομαστε που ειμαστε ΕΛΛΗΝΕΣ και να αποχρωματιστουμε εντελως εθνικα.

-ΟΧΙ στους γραικυλους,τους πουλημενους εγχωριους Εφιαλτες,τις προδοτικες "συνιστωσες",τα μεταλλαγμενα κομματα-τσιρακια της νεας ταξης που προσπαθουν να μας πεισουν οτι νοιαζονται για το καλο μας,αλλα ουσιαστικα το μονο που τους ενδιαφερει ειναι η πληρης καταρρευση των εθνικων μας αντιστασεων και η μετατροπη μας σε πειθηνια οργανα του "πολυπολιτισμικου παραδεισου" που ονειρευονται.

-ΟΧΙ στην ισοπεδωση και απαξιωση της Ορθοδοξης Χριστιανικης κληρονομιας και πιστης μας,μεσω της σκανδαλολογιας & λασπολογιας εναντιον ιερωμενων και μοναστηριων.Ειτε αρεσει σε καποιους ειτε οχι,η θρησκευτικοτητα ειναι αναποσπαστο κομματι της ψυχοσυνθεσης μας ως λαος και κανεις λυσσασμενος αθεος δε μπορει να μας την αφαιρεσει.

-ΟΧΙ στη δικτατορια των ελεγχομενων Μμε,που μας σερβιρουν κουτοχορτο και πληρως φιλτραρισμενες "ειδησεις".Δε θελουμε κατευθυνομενους τηλε-εισαγγελεις,αλλα πραγματικους δημοσιογραφους που να λενε την αληθεια,οντας ανεξαρτητοι απο τους γνωστους 5-10 νταβατζηδες-μεγαλοκαρχαριες του συστηματος.

-ΟΧΙ στη λησμονια των αγωνων εκεινων των ηρωικων φανταρων,που πολεμησαν σε φοβερες συνθηκες για να ειμαστε εμεις σημερα ελευθεροι.Δεν ντρεπομαστε ουτε για τον Ιωαννη Μεταξα,ουτε για τις σημαιες που βαζουμε στο μπαλκονι μας.Ειμαστε πατριωτες και το λεμε χωρις δισταγμο μηπως μας χαρακτηρισουν "φασιστες","ρατσιστες" και λοιπες αηδιες.Αν ειναι εγκλημα να εισαι υπερηφανος για τη χωρα σου και να ενδιαφερεσαι γι'αυτην,τοτε ναι,ειμαστε οι χειροτεροι εγκληματιες.

-ΟΧΙ στην καταστροφη,απαξιωση και ελεγχο της Παιδειας απο επαγγελματιες καταληψιες-δηθεν "αγωνιστες",κομματοσκυλα καθηγητες και βλακονεοελληνες γονεις.Δεν εχει κανεις το δικαιωμα να καταλαμβανει,να καταστρεφει και να οικειοποιειται δημοσια περιουσια,που εχει πληρωσει με κοπο και ιδρωτα ο φορολογουμενος ελληνικος λαος.

-Οχι στη γελοιοποιηση και "ασυλοποιηση" των Πανεπιστημιων,που αντι να αξιοποιουνται ως υψιστο εθνικο κεφαλαιο αφηνονται ερμαιο στα χερια φοιτητοπατερων,στελεχων κομματικων νεολαιων και λοιπων αλητηριων,εκδραμοντων απο Εξαρχεια,Κολωνακι και αλλες "προοδευτικες "περιοχες.

-Τελος,ΟΧΙ στο χλιαρο και πολιτικως ορθο,επομενως πληρως αντεθνικο,εορτασμο της 28ης Οκτωβριου και των υπολοιπων Εθνικων Εορτων.Θα γιορτασουμε σαν ΕΛΛΗΝΕΣ,με ψηλα τις σημαιες,τραγουδωντας δυνατα τον Εθνικο Υμνο και χειροκροτωντας στις Παρελασεις οσους μαθητες τιμουν ακομα εκεινη τη μερα.

Γιατι για εμας,το "ΟΧΙ" δεν ειναι απλως μια λεξη,αλλα κυριως συμβολο Αντιστασης:τοτε στον επιδοξο ξενο κατακτητη,σημερα στους εγχωριους ολετηρες της πατριδας μας...
TwitThis

Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2008

W.A.R.-War Against Religion

Ένα κείμενο γραμμένο από τα βάθη της ψυχής ενός ατρόμητου πιλότου μας,σχετικά με το Άγιο Όρος

Χόρτασα από γέρους ηγέτες της πολυθρόνας που σχεδιάζουν πολέμους για να πεθάνουν οι νέοι σ’ αυτούς. Στον πόλεμο, σαν στρατιώτες, κάνουμε οτιδήποτε πιο απάνθρωπο, οτιδήποτε πιο κατακριτέο, καθετί που επιφανειακά, θεωρητικά, απορρίπτουμε με όλο το είναι μας. Αυτό, επειδή σκοπός μας δεν είναι να πεθάνουμε για την πατρίδα μας, αλλά να κάνουμε τον άλλο που είναι μπροστά μας να πεθάνει για την δική του.

Ένας μοναχός όμως αγωνίζεται να ξεπεράσει τον εαυτό του για να αγαπήσει και να ζωοποιήσει πνευματικά όλους (φίλους και εχθρούς). Και όχι μόνο. Είναι πολύ εύκολο να σκοτώνεις, ενώ πολύ δύσκολο να ζωοποιείς. Και όμως όταν εμείς κάνουμε κατά το καθήκον μας πράγματα αποτρόπαια για τους πολλούς, μας επαινούν και έχουμε μισθό, ενώ ένας μοναχός εύκολα εμπαίζεται παρόλο που θυσιάζεται δωρεάν. Θυμάμαι κάτι που διάβασα παλιότερα στον Άγιο Ισαάκ τον Σύρο: «Αν ένας μοναχός πράττει μια εντολή και δεν ακολουθεί πειρασμός, να ξέρεις ότι δεν εφάρμοσε σωστά την εντολή». Και νομίζω ότι αυτό γίνεται τώρα.

Μπορεί κάποιος να μας κατακρίνει επειδή έχουμε μεγάλη περιουσία στα χέρια μας; Πήρε κάποιος από μας ένα πολεμικό αεροπλάνο στο σπίτι του; Το χρησιμοποίησε για τα δικά του συμφέροντα; Ειλικρινά, δεν είναι αυτό το κέντρο της ζωής μας. Ούτε ενός Ίκαρου, ούτε ενός μοναχού… Είναι το θάρρος, η πίστη στον Θεό. Επειδή εκεί που βρισκόμαστε, μεταξύ ουρανού και γης –μοναχοί και Ίκαροι– όλα τα υλικά αγαθά φαίνονται πολύ μηδαμινά. Όταν είσαι πρόσωπο προς πρόσωπο με τον θάνατο, τι αξία έχουν όλα τα άλλα;

Ο W. Shakespeare είχε δίκιο: “To be, or not to be, that’s the question” (Να ζει κανείς ή να μην ζει; Ιδού η απορία). Όμως ο Shakespeare σαν μη ορθόδοξος δεν μπορούσε να απαντήσει σ’ αυτή την βασική υπαρξιακή ερώτηση.. Εμείς όμως έχουμε την απάντηση. Μας την έδωσε ο Χριστός: «Εγώ είμαι ο Ων». Και αυτό το καταλαβαίνουμε επειδή το βιώνουν οι μοναχοί και το παραδίνουν και σ’ εμάς.

Πιστέψτε με, έχει μεγάλη διαφορά να μιλάς για ένα πράγμα θεωρητικά από το να έχεις πρακτική εμπειρία. Κυνηγήσατε καμιά φορά ένα τουρκικό F-16 που παραβίασε το Ελληνικό εναέριο χώρο; Τότε θα δείτε ότι τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά. Πάει ο πλούτος, πάνε όλα… Και κανείς δεν μπορεί να σε καταλάβει αν δεν το έχει ζήσει. Και τώρα σκέφτομαι ότι οι μοναχοί το ζουν αυτό καθημερινά. Έχουν ένα ισόβιο πνευματικό πόλεμο, ενώ εμείς πρόσκαιρο και σωματικό. Αν αποτύχουμε έχουμε ένα πρόσκαιρο θάνατο, ενώ ένας μοναχός τον αιώνιο θάνατο της ψυχής του…

Θυμήθηκα τώρα ότι στην αρχαιότητα υπήρχε ένας πολύ ικανός νέος που κατάφερε να δημιουργήσει μια τεράστια αυτοκρατορία που απλωνόταν από την Ελλάδα μέχρι την Περσία. Και αυτό σε μερικά μόνο χρόνια και σε ηλικία περίπου 33 χρονών. Όμως οι στρατηγοί του του έδωσαν γλυκό δηλητήριο και όταν το κατάλαβε τους είπε: «Σήμερα μου δώσατε κάτι πικρό και γλυκό. Όμως όταν θα με θάψετε, να με θάψετε σαν απλό στρατιώτη, μόνο να μου αφήσετε τα χέρια έξω από τον τάφο.» Και όταν τον ρώτησαν γιατί, τους είπε: «Για να καταλάβουν όλοι ότι ο Μέγας Αλέξανδρος δεν πήρε τίποτα μαζί του στον τάφο».

Τον πατέρα Εφραίμ τον είδα τελευταία φορά αρκετές ημέρες μετά που άρχισε αυτό το σκάνδαλο. Ήμουν με μια παρέα και ήμασταν όλοι περίεργοι να τον ρωτήσουμε για να μάθουμε «τα σχετικά με τον πειρασμό». Μείναμε πολύ εντυπωσιασμένοι και από την αρετή του π. Εφραίμ αλλά κυρίως από το ότι συνέχεια η σκέψη του ήταν στην αγάπη του Χριστού και, σαν επέκταση, στην αγάπη προς εμάς –που ούτε καν μας γνώριζε. Και πιστέψτε με, λόγω της ιδιότητάς μου έτυχε να δω ανθρώπους με λεφτά. Πολλά λεφτά. Και ενεργούν «πολύ» διαφορετικά, μάλιστα όταν πρόκειται να τους τα πάρει κανείς. Τώρα η ίδια η Μονή λέει: «Δεν σας αναπαύουν οι ανταλλαγές; Πολύ καλά. Τα δίνουμε όλα πίσω.» Και πάνε χαμένα τόσα χρόνια κόπων (και τόσα «κέρδη», έτσι δεν είναι; - αν θα πιστεύαμε τα Μ.Μ.Ε.) γι’ αυτή και από αυτή την υπόθεση. Ένας φιλάργυρος δεν ενεργεί έτσι.

Και όταν σκεφτεί κανείς ότι δεν αποδείχτηκε τίποτα… Όλοι λένε ό,τι τους περνάει από το μυαλό εκτός από τα αρμόδια όργανα. Και το ενδιαφέρον είναι ότι η υπόθεση ξεκίνησε από το ΠΑΣΟΚ και κατέληξε στη ΝΔ. Αν υπήρχε κάτι κατακριτέο, δεν θα έριχνε κάποιος το σφάλμα είτε στο ένα κόμμα, είτε στο άλλο, ανάλογα με τα συμφέροντα; Όμως τελικά ο π. Εφραίμ είναι ύποπτος για… ηθική αυτουργία (;;; !!!). Ρε παιδιά, σοβαρευτείτε!

Εγώ έχω υποτελείς που τους διατάζω, έτσι; Και μιλάμε για στρατό, μην ξεχνάτε! Και βλέπω πόσο δύσκολο είναι! Και τώρα εσείς μιλάτε για δεκαπέντε χρόνια «ηθικής αυτουργίας» και σε τόσα άτομα, με τέτοιο επίπεδο νοημοσύνης και κοινωνικής τάξεως και σε μιά τόσο σοβαρή υπόθεση… Και τι κέρδισε η κυβέρνηση είτε του ΠΑΣΟΚ (πριν) είτε της ΝΔ (τώρα) από αυτή; Λεφτά; Μα αυτό ήταν το πρώτο πράγμα που κοίταξαν όλοι… Και μιλούσαν για πολλά λεφτά. Δεν είναι εύκολο να κρύψεις κάτι τέτοιο. Και αν θα ήταν τόσα λεφτά στη μέση, τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά, πολύ πιο σκληρά απέναντί τους…

Όμως από όλα αυτά που γίνονται φαίνεται καθαρά ότι δεν είναι το θέμα των χρημάτων. Δεν είναι το θέμα των ανταλλαγών. Είναι το θέμα της πνευματικότητας του π. Εφραίμ. Αυτό τους πειράζει. Μονή με πνευματικό έργο να αποκτήσει και περιουσία, θα τσακίσει τα κόκκαλα κάθε ανθελληνικής, μασονικής προσπάθειας. Θα σημάνει πνευματικό συναγερμό.

«Ηθική αυτουργία»… «Γιατί, π. Εφραίμ, διδάσκεις πνευματικά πράγματα τους ανθρώπους, που μπορούν να έχουν επίδραση στην κοινωνία»; Είναι το θέμα της ορθοδοξίας μας, είναι το θέμα της σωτηρίας μας. Γι’ αυτό γίνεται αυτός ο πόλεμος. Πόλεμος Εναντίον της Ρωμιοσύνης. Γι’ αυτό ονόμασα το κείμενό μου W.A.R. –είναι τα αρχικά από το WAR Against Romiosini (Πόλεμος Εναντίον της Ρωμιοσύνης) και αν κοιτάξετε καλά, μέσα στο «WAR Against Romiosini» υπάρχει άλλο W.A.R. δηλ. WAR Against Religion (Πόλεμος Εναντίον της Θρησκείας [Εκκλησίας]) και άλλο W.A.R. και άλλο και άλλο και άλλο…

Πίσω απ’ αυτούς που βλέπουμε υπάρχουν άλλοι που δεν τους βλέπουμε και πίσω τους άλλοι και άλλοι και άλλοι… γέροι ηγέτες της πολυθρόνας που σχεδιάζουν πολέμους για να πεθάνουν οι νέοι σ’ αυτούς. Ίσως γι’ αυτό έγραψα και σε άλλη γλώσσα τον τίτλο. Γι’ αυτούς που είναι κάτω από πολλά προσωπεία, πίσω από πολλές πόρτες… Τόσο «δυνατοί» όμως και τόσο ασθενείς. Δεν έχουν το θάρρος ούτε καν να εμφανίζουν τον πραγματικό εαυτό τους. Όμως «μείζων ο εν υμίν ή ο εν τω κόσμω» –αυτό το ξέρω από τους καλογήρους. Ίσως οι καλόγεροι από τον Άθωνα δεν έχουν αρετή, για κάποιους. Όμως έχουν μεγάλη πείρα στον πόλεμο. Ίσως γι’ αυτό είναι καλό να τους ακούμε, έστω και μερικές φορές.

Ικαρος
(αναδημοσιευση απο vatopedi.wordpress.gr )
TwitThis

Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2008

Τα φρικαλέα Καρούλια στο Άγιο Όρος

Ένα συγκλονιστικό οδοιπορικό στις απόκρημνες σκήτες των ασκητών του Άθωνα

Περιοχή στην έρημο του Αγίου Όρους που υπάγεται στη Μονή Μεγίστης Λαύρας και στην οποία βρίσκονται ησυχαστήρια της. Είναι συνέχεια από τα Κατουνάκια προς τη θάλασσα. Η περιοχή είναι βραχώδης, άνυδρος και ιδιαίτερα απόκρημνη . Yπάρχουν σπηλιές ορισμένες από τις οποίες χρησιμοποιήθηκαν απο ασκητές και στην επέκτασή τους ενσωμάτωσαν αυτοσχέδια ησυχαστήρια. Ονομάζονται Καρούλια, καθώς λόγω της δύσβατης περιοχής, ο μόνος τρόπος προσέγγισης ήταν με καρούλια, όπου με δίχτυ ανέβαζαν ανθρώπους και υλικά. Σε όλη την περιοχή των Καρουλίων διασώζονται δεκαέξι και κατοικούνται δέκα από αυτά. Σήμερα κατοικούν δέκα γέροντες που ασχολούνται με την ξυλογλυπτική ,την ζωγραφική και άλλα εργόχειρα.

Ο αρχιμανδρίτης Ιωαννίκιος έγραφε: "Είναι μια όψη της νοτιοδυτικής πλευράς του Αγίου Όρους, η πιο σκληρή κι απαρηγόρητη. Φρικαλέο λέγεται γιατί δημιουργεί πράγματι φρίκη στον προσκυνητή. Βράχοι θεώρατοι, πέτρινες πλαγιές, άγρια φαράγγια, ολόγυμνα, κατεβαίνουν προς τη θάλασσα και κόβονται απότομα φτιάχνοντας το αβυσσαλέο όριό της. Καλυβάκια απλά σε κάποια εσοχή ή εξοχή του βράχου, στεριωμένα σα φωλιές από πετροχελίδωνα, είναι τα ενδιαιτήματα των ερημιτών..."


Με θαυμασμό μίλησε για τον τόπο αυτό κι ο Καζαντζάκης:

"Τελείωνε πιὰ τὸ προσκύνημά μας. Τὶς παραμονὲς τοῦ μισεμοῦ πῆρα τὸν ἀνήφορο μοναχός, ν᾿ ἀνέβω στ᾿ ἄγρια ἡσυχαστήρια, ἀνάμεσα στοὺς βράχους ἀψηλὰ ἀπάνω ἀπὸ τὴ θάλασσα, στὰ Καρούλια. Τρυπωμένοι μέσα σὲ σπηλιές, ζοῦν ἐκεῖ καὶ προσεύχουνται γιὰ τὶς ἁμαρτίες τοῦ κόσμου, καθένας μακριὰ ἀπὸ τὸν ἄλλο, γιὰ νὰ μὴν ἔχουν καὶ τὴν παρηγοριὰ νὰ βλέπουν ἀνθρώπους, οἱ πιὸ ἄγριοι, οἱ πιὸ ἅγιοι ἀσκητὲς τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Ἕνα καλαθάκι ἔχουν κρεμασμένο στὴ θάλασσα, κι οἱ βάρκες ποὺ τυχαίνει κάποτε νὰ περνοῦν ζυγώνουν καὶ ρίχνουν μέσα λίγο ψωμί, ἐλιές, ὅ,τι ἔχουν, γιὰ νὰ μὴν ἀφήσουν τοὺς ἀσκητὲς νὰ πεθάνουν τῆς πείνας.

Ἔφτασα κατὰ τὸ μεσημέρι στ᾿ ἀσκηταριά· τρῦπες μαῦρες στὸν γκρεμό, σιδερένιοι σταυροὶ καρφωμένοι στοὺς βράχους, ἕνας σκελετὸς πρόβαλε ἀπὸ μιὰ σπηλιά, τρόμαξα· σὰ νὰ ῾χε φτάσει κιόλας ἡ Δευτέρα Παρουσία καὶ ξεπρόβαλε ὁ σκελετὸς αὐτὸς ἀπὸ τὴ γῆς καὶ δὲν εἶχε ἀκόμα προφτάσει νὰ ντυθεῖ ὅλες τὶς σάρκες του. Φόβος κι ἀηδία μὲ κυρίεψε, καὶ συνάμα κρυφὸς ἀνομολόγητος θαμασμός· δὲν τόλμησα νὰ τὸν ζυγώσω, τὸν ρώτησα ἀπὸ μακριά· ἅπλωσε τὸ ξεραμένο μπράτσο, ἀμίλητος, καὶ μοῦ ῾δειξε μιὰ μαύρη σπηλιὰ ἀψηλὰ στὰ χείλια τοῦ γκρεμοῦ.

Πῆρα ν’ ἀνεβαίνω πάλι τοὺς βράχους, μὲ καταξέσκισαν τ᾿ ἀγκρίφια τους, ἔφτασα στὴ σπηλιά. Ἔσκυψα νὰ δῶ μέσα· μυρωδιὰ χωματίλα καὶ λιβάνι, σκοτάδι βαθύ· σιγὰ-σιγὰ διέκρινα ἕνα σταμνάκι δεξά, σὲ μιὰ σκισμάδα τοῦ βράχου, τίποτα ἄλλο· ἔκαμα νὰ φωνάξω, μὰ ἡ σιωπὴ μέσα στὸ σκοτάδι ἐτοῦτο μοῦ φάνηκε τόσο ἱερή, τόσο ἀνησυχαστική, ποὺ δὲν τόλμησα· σὰν ἁμαρτία, σὰν ἱεροσυλία μοῦ φάνηκε ἐδῶ ἡ φωνὴ τοῦ ἀνθρώπου."


Οσοι εχουν επισκεφθει το συγκεκριμενο μερος στο Αγιο Ορος,εχουν μεινει αποσβολωμενοι απο την τραχυτητα και την αγριοτητα της φυσης.Ακομα δε περισσοτερο,απο τη διαβιωση εκει των μοναχων,οι οποιοι κυριολεκτικα σαν τα αγρια πουλια τ'ουρανου κρεμονται απ'τους βραχους,αντικρυζοντας καθημερινα το απολυτο κενο.Η ζωη τους,συνεχης προσευχη και αγωνας,χωρις φαγητο,ξεκουραση και ανθρωπινες συνθηκες.Οι παραπανω φωτογραφιες ειναι ενα πολυ μικρο δειγμα της φρικαλεοτητας των σκητων στα Καρουλια.Πολυ κατατοπιστικοτερα ειναι τα παρακατω βιντεο,που αξιζει να δειτε:

http://www.youtube.com/watch?v=U5y9QyU2rZQ
http://www.youtube.com/watch?v=Yk7d0VLwG4o
http://www.youtube.com/watch?v=JRKMnUx2QbM
http://www.youtube.com/watch?v=XCgzAis5PLA
http://www.youtube.com/watch?v=CDu4w9FfeAE
http://www.youtube.com/watch?v=BxsqJmkiXcw
TwitThis

Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2008

Περί Εκκλησιαστικής Περιουσίας...

Ένα αποκαλυπτικό άρθρο-απάντηση στους διάφορους υπονομευτές της Ορθοδοξίας

Η φιλολογία περί της εκκλησιαστικής περιουσίας είναι παλιά και επικαιρη σημερα με το ζητημα της Μονης Βατοπαιδιου (φωτογραφια αριστερα),δίχως όμως να δικαιολογείται πολλές φορές από τα γεγονότα και την πραγματικότητα. Θα προσπαθήσουμε να ρίξουμε λίγο φως στο ταλαιπωρημένο αυτό ζήτημα. Παρακάτω, απαντάμε και στο αδαές επιχείρημα περί μισθοδοσίας των Ορθοδόξων κληρικών που έχει άμεση σχέση με την εκκλησιαστική περιουσία. Καταρρίπτεται ο βασικότερος μύθος γύρω από τον οποίο χτίστηκε η επαίσχυντη αντιεκκλησιαστική προπαγάνδα των ημερών μας.

Μετά την απελευθέρωση και τη δημιουργία του ελληνικού κράτους (1828), ενώ διατηρείται στη συνείδηση του πληρώματος της εκκλησίας η πίστη στο ιερό και αναπαλλοτρίωτο της εκκλησιαστικής περιουσίας με διάφορα νομοθετήματα επιβάλλεται κατά καιρούς η αναγκαστική απαλλοτρίωση τμημάτων της:

-Η αντιβασιλεία του Όθωνα (αλλοεθνής και προτεσταντική) πιστεύοντας ότι η περιουσία της Εκκλησίας αποτελεί θησαυρό που κληροδοτήθηκε από τους προγόνους στο ελληνικό έθνος και λησμονώντας την ανεκτίμητη προσφορά των ορθοδόξων μοναστηριών στους παλαιότερους και στους ακόμα νωπούς τότε αγώνες της εθνικής παλιγγενεσίας, με τα βασιλικά διατάγματα του 1833 και 1834 απεφάσισε τη διάλυση 416 μοναστηριών και τη διάθεση της κινητής και ακίνητης περιουσίας τους με το πρόσχημα να συσταθεί το "Εκκλησιαστικό Ταμείο". Ήταν όμως τόσο κακή η σύσταση και οργάνωση του ταμείου αυτού, ώστε το μόνο που συνέβη ήταν η διαρπαγή της εκκλησιαστικής περιουσίας και η πώληση - εκ μέρους επιτηδείων - ιερών σκευών και κειμηλίων στα παζάρια. Το 1836 η απαλλοτριωτική διάθεση της Αντιβασιλείας επεκτάθηκε και στην περιουσία των Μοναστηριών που διατηρήθηκαν σε λειτουργία "χάριν θεάρεστων έργων και προς οικοδομήν ιερών και αγαθοεργών καταστημάτων". Έτσι απαλλοτριώθηκαν υποχρεωτικά και άλλες μοναστηριακές εκτάσεις, ενώ σε όσες απέμειναν επιβλήθηκε βαρύτατη έμμεση φορολογία.

-Στη διάρκεια της δεύτερης και τρίτης δεκαετίας του 20ου αιώνα, μετά τους Βαλκανικούς και τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο κυρίως δε έπειτα από τη Μικρασιατική Καταστροφή (1922), το ελληνικό κράτος επέτεινε την απαλλοτριωτική του επιβολή σε βάρος της εκκλησιαστικής περιουσίας. Με τους νόμους 1072/1917 και 2050/1920 ("αγροτικός νόμος") και άλλους μεταγενέστερους απαλοτριώθηκαν αναγκαστικά πολλές μοναστηριακές εκτάσεις για την αποκατάσταση προσφύγων και ακτημόνων και για λόγους "προφανούς ανάγκης και δημόσιας ασφαλείας". Είναι χαρακτηριστικό ότι στην περίοδο 1917 μέχρι 1930 απαλλοτριώθηκαν εκκλησιαστικές εκτάσεις αξίας άνω του ενός δισεκατομυρίου προπολεμικών δραχμών και το Κράτος κατέβαλε στο Γενικό Εκκλησιαστικό Ταμείο μόνο το 4% (40 εκατομύρια δραχμές). Τα υπόλοιπα 960 εκατομύρια οφείλονται ακόμα! Τα περισσότερα μοναστήρια καταδικάστηκαν με τον τρόπο αυτό σε μαρασμό και λειψανδρία! Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με υπολογισμούς κατά την πρώτη φάση μόνο, το 50% της γεωργική γης της εκκλησίας δόθηκε σε ακτήμονες, ενώ καη η δεύτερη φάση που ολοκληρώθηκε γύρω στο 1930 ήταν εξίσου μεγάλο το κομμάτι γης της εκκλησίας που απαλλοτριώθηκε.

-Με τον κωδ. νόμο 4684/1931 περί "Οργανισμοί Διοικήσεως Εκκλησιαστικής και Μοναστηριακής Περιουσίας" αποφασίσθηκε από την Πολιτεία η ρευστοποίηση της ακίνητης περιουσίας των Μονών παρά τις επιφυλάξεις της Εκκλησίας. Ό,τι εισπράχθηκε από τη ρευστοποίηση σχεδόν στο σύνολό του εξανεμίστηκε εξαιτίας του Β Παγκοσμίου Πολέμου και της ξενικής κατοχής (1940-44).

-Με την από 18/9/1952 "Σύμβαση περί εξαγοράς υπό του Δημοσίου κτημάτων της Εκκλησίας προς αποκατάστασιν ακτημόνων γεωργικών κτηνοτρόφων",η Εκκλησία της Ελλάδος υποχρεώθηκε να παραχωρήσει στο Κράτος το 80% της καλλιεργούμενης ή καλλιεργίσιμης αγροτικής περιουσίας της με αντάλλαγμα να λάβει κάποια αστικά ακίνητα και 45.000.000 δραχμές νέας (τότε) εκδόσεως. Στη σύμβαση του 1952 περιέχεται η διακύρηξη του κράτους ότι η απαλλοτρίωση αυτή είναι η τελευταία και δεν πρόκειται να υπάρξει νεότερη στο μέλλον, ενώ υπάρχει και η δέσμευση ότι η Πολιτεία θα παρέχει κάθε αναγκαία υποστήριξη (υλική και τεχνική), ώστε η Εκκλησία να μπορέσει να αξιοποιήσει την εναπομείνουσα περιουσία της. Στην ίδια σύμβαση καθιερώθηκε και η "μισθοδοσία" των κληρικών από τον Κρατικό Προϋπολογισμό - του δε Αρχιεπισκόπου και των Μητροπολιτών από το έτος 1980 - ως υποχρέωσις του Κράτους έναντι των μεγάλων παραχωρήσεων γης στις οποίες είχε προβεί η Εκκλησία της Ελλάδος κατά την δεκαετία 1922-32. Δηλαδή, επειδή το Κράτος αδυνατούσε να καταβάλει οποιοδήποτε αντίτιμο - όπως προέβλεπε ο νόμος του 1932 - συνεφωνήθη να μισθοδοτούνται επ' άπειρον οι κληρικοί και το Κράτος δεσμεύθηκε επ' αυτού.

Όταν το 1987 ψηφίστηκε από τη Βουλή ο νόμος 1700/87 (νόμος Τρίτση,για τον οποιο θα γινει λεπτομερης αναφορα σε επομενο αρθρο στο ιστολογιο) που αποτελεί μία ακόμη προσπάθεια για την οριστική αποψίλωση της εκκλησιαστικής περιουσίας, δόθηκε αφορμή να δημοσιευθούν σημαντικά κείμενα. Μεταξύ αυτών και ένα υπό τον τίτλο "ιδιοκτησιακό καθεστώς και αξιοποίηση της αγροτικής γης στην Ελλάδα" (περιοδικό "Εκκλησία" 1-15/4/1987, σελίδες 254-55). Με αναμφισβήτητα στοιχεία, στηριγμένο σε μελέτη των Θ. Τσούμα και Δ. Τασιούλα που εκδόθηκε επίσημως από την Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος λίγο αργότερα, το 1988, αποδεικνύεται ότι στο σύνολο της αγροτικής γης της Ελλάδος ανήκουν.

ΔΗΜΟΣΙΟ:

43.598.000 στρέμματα

ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ:

15.553.200 στρέμματα

ΕΚΚΛΗΣΙΑ:

1.282.300 στρέμματα


ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΙ:

1.098.400 στρέμματα


Από αυτά τα 1.282.300 στρέμματα ιδιοκτησίας της Εκκλησίας, τα 367.000 είναι δασικές εκτάσεις, τα 745.400 βοσκότοποι και μόνο τα 169.900 γεωργική καλλιεργίσιμη γη. Δηλαδή οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις της αντιστοιχούν μόλις στο 0.48% του συνόλου της γεωργικής γης της χώρας μας!

Και να ληφθεί υπόψη ότι κατά τη δεκαετία 1974-1983 "εγκαταλείπονται κάθε χρόνο από τους αγρότες και κτηνοτρόφους κατά μέσο όρο 162.400 αγροτικής γης ακαλλιέργητα και ανεκμετάλλευτα". Το 1983 υπολογίστηκαν ως 4.380.000 στρέμματα οι εγκαταλελειμμένες εκτάσεις γης (σχεδόν 3.5 φορές μεγαλύτερες από το σύνολο της γης που ανήκει στην εκκλησία, ενώ σήμερα θα είναι ασφαλώς πολύ περισσότερο).

Παρά ταύτα, στα μάτια κάποιων και η εναπομείνασα περιουσία φαντάζει μεγάλη. Δε λαμβάνεται όμως υπόψη ότι αυτή δεν ανήκει στην Κεντρική Διοίκηση (Ιερά Σύνοδο), αλλά σε περισσότερα από 10.000 εκκλησιαστικά νομικά πρόσωπα (Μητροπόλεις, Ναούς, Μονές, Προσκυνήματα, Ιδρύματα, Κληροδοτήματα και άλλα) το καθένα από τα οποία αγωνίζεται - μέσα από τον κυκεώνα των νομικών και διοικητικών δεσμέυσεων - να διαφυλάξει την κυριότητα και να αξιοποιήσει τα όσα του ανήκουν περιουσιακά στοιχεία, για το καλό του πληρώματος και της εκκλησίας.

Δηλαδή κάθε Μονή και κάθε Ιερός Ναός που είναι ΝΠΔΔ (Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου), μεριμνούν για τη συνήθως μικρή περιουσία που έχουν, φροντίζοντας για την έντιμη διαχείρισή της και τηρώντας τις αυστηρές διατάξεις που ισχύουν για τα νομικά πρόσωπα. Η διαχείριση αυτή υπόκειται σε τακτικό έλεγχο τόσο από την Εκκλησία όσο και από τα αρμόδια όργανα της Πολιτείας. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα κοινωνικής προσφοράς, όχι και το μοναδικό, αποτελεί η Ιερά Μονή Ασωμάτων Πετράκη (Αθήνα). Έχοντας στην κατοχή της σημαντική περιουσία που την απέκτησε κατά τον 17ο και 18ο αιώνα με αγορές των ηγουμένων της (σώζονται στο αρχείο της τα σχετικά έγγραφα), αναδείχθηκε ο μεγαλύτερος κοινωνικός ευεργέτης των Αθηνών. Σε δωρηθέντα ακίνητά της έχουν ανεγερθεί:

-η Ριζάρειος Σχολή,
-η Ακαδημία Αθνών,
-το Αιγινήτειο Νοσοκομείο,
-το Μετσόβειο Πολυτεχνείο (φωτογραφια αριστερα),
-το Σκοπευτήριο,
-το Πτωχοκομείο,
-η Μαράσλειος Ακαδημία,
-το Θεραπευτήριο "Ευαγγελισμός",
-το Αρεταίειο νοσοκομείο,
-η Αγγλική Αρχαιολογική Σχολή,
-οι Αστυνομικές Σχολές στην οδό Μεσογείων,
-το Νοσοκομείο Παίδων,
-το Νοσοκομείο Συγγρού,
-το Λαικό Νοσοκομείο "Σωτηρία",
-το Ασκληπείο Βούλας,
-η Γεννάδειος Βιβλιοθήκη,
-το Ορφανοτροφείο Βουλιαγμένης,
-το ΠΙΠΚΑ Βούλας
-Ιπποκράτειο Νοσοκομείο,
-Γηροκομείο,
-Εθνική Βιβλιοθήκη,
-Πανεπιστήμιο Αθηνών
-142 Δημοτικά, Γυμνάσια και Λύκεια της Αττικής

και πολλά άλλα...

Βεβαίως, κανείς δε φρόντισε να μνημονεύονται αυτά, έστω σε μία επιγραφή επί των ανεγερθέντων κτιρίων.

Το δε Δημόσιο έχει γίνει πολλές φορές αποδέκτης εκτάσεων μεγάλης αξίας, τις οποίες παραχώρησε η Εκκλησία προκειμένου να λειτουργήσουν κατασκηνώσεις, να ανεγερθούν σχολεία, ιδρύματα, γυμναστήρια, στρατόπεδα ή να δημιουργηθούν κοινόχρηστοι χώροι για την αναψυχή του λαού. Αυτή, εν συντομία, είναι η αλήθεια.

Η Εκκλησια δικαιούται να έχει περιουσία, όπως δέχθηκαν με πληθώρα αποφάσεών τους όχι μόνο ελληνικά δικαστήρια, αλλά και η Ευρωπαική Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου του Συμβουλίου της Ευρώπης, στην οποία προσέφυγαν Ορθόδοξες Μονές κατά του νόμου 1700/87. Και είναι σε θέση να την αξιοποιήσουν επωφελώς για τον ελληνικό λαό, αρκεί να αφαιρεθούν τα νομικά και διοικητικά δεσμά που της έχουν κατά καιρούς επιβληθεί.

Μετά από όλα αυτά, μπορούμε να αντιληφθούμε το πραγματικό μέγεθος της προσφοράς της Εκκλησίας στην ανάπτυξη της Ελλάδος, όπως επίσης και το πραγματικό μέγεθος της εναπομείνουσας περιουσίας της, το οποίο επαναλαμβάνουμε, ανήκει σε περισσότερο από δέκα χιλιάδες διαφορετικά νομικά πρόσωπα. Όσο για τη μισθοδοσία την κληρικών, αυτή αποτελεί υποχρέωση του κράτους προς την εκκλησία, την οποία αποδέχτηκε και υπέγραψε με δική του πρωτοβουλία το ίδιο το κράτος το 1952, επειδή ακριβώς αδυνατούσε να καταβάλλει το αντίτιμο που είχε συμφωνηθεί 20 χρόνια νωρίτερα και που είχε διογκωθεί πολλαπλάσια και είχε ήδη καταστεί δυσβάσταχτο χρέος ακόμη και για το κράτος.


Πηγη:www.antibaro.gr TwitThis

Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2008

Ιεροσόλυμα,2008 μ.Χ:Το Τείχος της Ντροπής

Αφιερωμένο σε όσους-πολιτικούς,δημοσιογράφους και λοιπούς εβραιόφιλους-κάνουν πως δε βλέπουν:Το νέο Απαρτχάιντ είναι εδώ...θαυμάστε το!

Στην εποχη μας,νομιζουμε οτι ζουμε περιοδο απολυτης δημοκρατιας,ελευθεριας και ισοτητας.Ειναι ομως ετσι τα πραγματα;Αρκει να κοιταξουμε γυρω μας,οχι πολυ μακρια,ετσι ωστε να διαπιστωσουμε το ακριβως αντιθετο.Για παραδειγμα,το ανεκδιηγητο,φρικιαστικο και βγαλμενο απο μελλοντολογικο σεναριο ταινιας Τειχος των Ισραηλινων,που χτιζεται εδω και 7 χρονια κατα μηκος της Δυτικης Οχθης στην Παλαιστινη:ενα αποτροπαιο δημιουργημα,που ειναι ντροπη για το συγχρονο ανθρωπινο πολιτισμο και ονειδος γι'αυτους που δηθεν κοπτονται για τα ανθρωπινα δικαιωματα,αλλα επιτρεπουν στους ισχυρους της περιοχης να καταφευγουν σε ναζιστικες μεθοδους,δημιουργωντας ουσιαστικα τεραστια στρατοπεδα συγκεντρωσης.

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:

Το Τείχος του Μίσους:έτσι βαπτίστηκε το τείχος που κατασκεύασαν οι Ισραηλινοί για να προστατευθούν από τις επιθέσεις αυτοκτονίας των Παλαιστίνιων. Οι επιθέσεις αυτοκτονίας μειώθηκαν, σύμφωνα με τους υπολογισμούς των Ισραηλινών∙ στην πραγματικότητα όμως, απλά αντικαταστάθηκαν από επιθέσεις με ρουκέτες. Το τείχος, όταν ολοκληρωθεί, θα έχει μήκος 703 χιλιόμετρα,ενω το πλατος του φτανει τα 60 μετρα,με υψος 10 μετρα (διπλασιο απ'το τειχος του Βερολινου)!!!Κατα μηκος του υπαρχουν πολλοι πυργοι-παρατηρηρια,ενω το απεχθες σκηνικο φυλακης ολοκληρωνεται με συρματοπλεματα,αισθητηρες κινησης και καμερες παρακολουθησης (δειτε το πολυ κατατοπιστικο σχεδιαγραμμα δεξια).

Η κατασκευή του Τείχους της Ντροπής, οδηγεί 250.000 Παλαιστίνιους στο να απομονωθούν από τη Δυτική Όχθη. Οι συνέπειες, για μερικά κομμάτια του πληθυσμού, είναι τραγικές. Άλλοι έχασαν τη γη τους (τη δυνατότητα δηλαδή να βιοπορίζονται), σε ορισμένες περιπτώσεις, η ιατρική περίθαλψη είναι σχεδόν αδύνατη∙ αποστάσεις δέκα λεπτών μετατράπηκαν σε δύο ώρες. Ολόκληρα χωριά αποκλείστηκαν μέσα στις ελικοειδείς διαδρομές του τσιμεντένιου ογκόλιθου∙ χωριά που κατοικούνται από «ελεύθερους» πολιορκημένους Παλαιστίνιους.

Το αδυσωπητο Τειχος,κυριολεκτικα μπηκε στις αυλες των σπιτιων των φτωχων Παλαιστινιων,ενω οι ιδιοι,ακομα και για να πανε στη δουλεια τους,υποκεινται σε εξευτελιστικους ελεγχους στα περιφημα checkpoints,εχοντας παντα στραμμενες τις καννες των εβραικων οπλων εναντιων τους.Στοιβαζονται σα τα ζωα περιμενοντας σε ατελειωτες ουρες,προκειμενου να περασουν στα εδαφη που καποτε τους ανηκαν.Οι φωτογραφιες,αδιαψευστος μαρτυρας.

ΔΙΕΘΝΗΣ ΚΑΤΑΚΡΑΥΓΗ:

Τι κι αν η Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών με 150 ψήφους υπέρ, έξι κατά και δέκα αποχές υιοθέτησε ψήφισμα με το οποίο καλεί το Ισραήλ να συμμορφωθεί με την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης και να προχωρήσει στην κατεδάφιση του Τειχους;Το αυτι των σιωνιστων δεν φαινεται να ιδρωνει.Μαλιστα,υπέρ της απόφασης ψήφισαν και οι 25 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αφού η ομάδα των αραβικών κρατών που το κατέθεσε προς ψήφιση ενέκρινε σειρά τροποποιήσεων που πρότειναν οι χώρες της ΕΕ στη διάρκεια αρκετών ημερών έντονων διαπραγματεύσεων.

Πάντως οι Ηνωμένες Πολιτείες (κλασικα!!!),ο στενότερος σύμμαχος του Ισραήλ, ψήφισε «όχι», όπως και το Ναούρου και φυσικά το Ισραήλ, όπως και ακόμη τρεις χώρες.

Ο Αμερικανός αναπληρωτής πρεσβευτής των ΗΠΑ στα Ηνωμένα Έθνη Τζέιμς Κάνινχαμ προειδοποίησε πως η απόφαση ήταν «ελλιποβαρής» και θα μπορούσε να θέσει σε περαιτέρω κίνδυνο το στόχο μιας Μέσης Ανατολής στην οποία το ισραηλινό και το παλαιστινιακό κράτος θα ζουν δίπλα-δίπλα εν ειρήνη.

«Όλες οι πλευρές έχουν επικεντρωθεί τώρα στην μερική απόσυρση (του Ισραήλ) από τη Γάζα και τη Δυτική Όχθη (...) για να υπάρξει και πάλι πρόοδος για την εκπλήρωση αυτού του οράματος» είπε.

«Ευχαριστούμε το Θεό που η μοίρα του Ισραήλ και του ιουδαϊκού λαού δεν αποφασίζεται σ' αυτή την αίθουσα» δήλωσε ο πρεσβευτής του Ισραήλ στα Ηνωμένα Έθνη Νταν Γκίλερμαν. «Αυτή η απόφαση δε μπορεί παρά να ενισχύσει εκείνους που είναι οι αληθινοί εχθροί του ισραηλινού και του παλαιστινιακού λαού» προσέθεσε.Κοινως,οχι μονο προκαλει αλλα το παιζει και...ειρηνιστης ο οπαδος του νεου Απαρτχαιντ...

Το «τείχος ασφαλείας», διατείνεται το Ισραήλ, είναι ένα προσωρινό μέτρο με σκοπό την αναχαίτιση βομβιστών αυτοκτονίας, ενώ οι Παλαιστίνοι θεωρούν αρπαγή της γης που αποτελεί την πατρίδα τους.

Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης αποφάνθηκε ότι το τείχος είναι παράνομο διότι διεισδύει βαθιά στη Δυτική Όχθη για να εγκολπώσει εποικισμούς που κτίσθηκαν από το Ισραήλ σε περιοχές που κατέλαβε στον πόλεμο του 1967.Με 14 ψήφους υπέρ έναντι μιας κατά, το Δικαστήριο αποφάνθηκε πως το Τείχος παραβιάζει το διεθνές νομικό πλαίσιο, συνεπώς πρέπει να κατεδαφισθεί και να αποζημιωθούν οι Παλαιστίνιοι ιδιοκτήτες γης, η οποία κατασχέθηκε για την ανέγερσή του.

Το Ισραήλ δήλωσε πως δε θα συμμορφωθεί με την απόφαση, γιατί το Διεθνές Δικαστήριο δεν έχει καμία αρμοδιότητα να αποφαίνεται για πολιτικά θέματα και επί πλέον δεν έλαβε υπ’όψιν του την υπόθεση της Παλαιστινιακής τρομοκρατίας.

Σφοδρή επίκριση στο Ισραήλ έκανε η Διεθνής Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού, για το τείχος ασφαλείας που έχτισε στη Δυτική Όχθη, το οποίος, όπως λέει η Επιτροπή, αντιβαίνει το διεθνή νόμο. Μάλιστα, ο Ερυθρός Σταυρός αναφέρει ότι αυτή τη φορά το Ισραήλ το "παράκανε". Το Ισραήλ από την άλλη ισχυρίζεται ότι το τείχος χτίστηκε προκειμένου να μην επιτρέψει την είσοδο σε βομβιστές-καμικάζι. Οι Παλαιστίνιοι αμφισβητούν τη νομιμότητα του τείχους και λένε πως δεν είναι τίποτε άλλο από μία "κατάληψη" γης.

Η Διεθνής Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού αναφέρει πως το τείχος στερεί από χιλιάδες Παλαιστίνιους πρόσβαση στο νερό και τις υπηρεσίες υγείας και εκπαίδευσης. Επίσης, έχει προκαλέσει ζημιές στη γη και τις περιουσίες των Παλαιστινίων. Στη δήλωσή της η Επιτροπή τονίζει πως το τείχος αντιβαίνει τη διεθνή ανθρωπιστική νομοθεσία, για αυτό καλεί το Ισραήλ να μη διατηρήσει το τείχος στην κατεχόμενη περιοχή. Βέβαια, η Επιτροπή επισημαίνει πως σέβεται το δικαίωμα του Ισραήλ να επιθυμεί την προστασία του από τους καμικάζι.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ:

Ο γραφων,επισκεφτηκε τα Ιεροσολυμα το Νοεμβριο του 2006.Οταν ειδα το συγκεκριμενο Τειχος,ενα ποταμι οργης,αγανακτησης και απεραντης θλιψης με κυριευσε.Αν δε το δει καποιος απο κοντα δυσκολα θα πιστεψει οτι γινονται τετοια πραγματα στις μερες μας.Αν δε ζησει την εξαθλιωση,την τρομοκρατια και ουσιαστικα τη χουντα που επιβαλλει το δηθεν δημοκρατικο εβραικο κρατος οχι μονο στους Παλαιστινιους,αλλα ακομα και στους τουριστες (!!!) ισως νομισει οτι "υπερβαλλουμε".Ταυτοχρονα,ειναι πολυ πιθανο να μας κολλησει και τη γνωστη ταμπελα του "αντισημιτη",μιας και...τολμησαμε να κατηγορησουμε τους "καημενους εβραιους"...

Εμεις,δεν ειμαστε τιποτα απο τα παραπανω.Θελουμε ειρηνη στην περιοχη αλλα και δικαιοσυνη.Και κατι τετοιο δε μπορει να γινει με τη μια πλευρα να χτιζει ΠΑΡΑΝΟΜΑ τεραστια τειχη που εχουν ως στοχο τον πληρη διαχωρισμο της με την αλλη.Αληθεια,πού ειναι ολες αυτες οι ανθρωπιστικες οργανωσεις που κοπτονται για τα δικαιωματα του καθε πικραμενου,αλλα σιωπουν μπροστα σ'αυτο το εγκλημα;Γιατι δεν υψωνουν τη φωνη τους;Ετσι θ'αφησουν να περασει αυτο το μεγαλο εγκλημα κατα της ανθρωποτητας;Γιατι τα παγκοσμια Μμε υποβαθμιζουν το θεμα και υπαρχουν παρα πολλοι οι οποιοι δε γνωριζουν καν την υπαρξη του συγκεκριμενου τερατουργηματος;Δε φτανουν οι δολοφονιες,η αρπαγη της γης,οι περιορισμοι και οι εξευτελισμοι που υφισταται ο παλαιστινιακος λαος χρονια τωρα;Πρεπει να προστεθει και νεο καρφι στο σταυρο του μαρτυριου τους;

Επιτελους,ας ξυπνησουμε κι ας ασχοληθουμε με κατι πραγματικα σοβαρο.Και πρωτο βημα,η σωστη ενημερωση ολων μας γι'αυτο το αισχος.Διαδωστε το...
TwitThis